မြန်မာ့နိုင်ငံရေးဇာတ်ခုံပေါ်မှာ အခု အသံကျယ်ကျယ် ကြားနေရတဲ့ စကားတစ်ခွန်းကတော့ လာမယ့် ၂၀၂၅-၂၆ မှာ ရွေးကောက်ပွဲကြီး ကျင်းပပြီး အာဏာလွှဲပေးမယ်ဆိုတဲ့အကြောင်းပါပဲ။
ဒီစကားက တိုင်းပြည်အတွက် ထွက်ပေါက်တစ်ခုလား၊ ဒါမှမဟုတ် နောက်ထပ် အကျပ်အတည်းတစ်ခုရဲ့ နိဒါန်းလားဆိုတာကတော့ အားလုံးစိတ်ဝင်တစားနဲ့ စောင့်ကြည့်နေကြတဲ့ မေးခွန်းတစ်ခု ဖြစ်နေပါတယ်။
ဒီလိုအခင်းအကျင်းတွေကြားမှာပဲ ဝါရင့်တိုင်းရင်းသားခေါင်းဆောင်တစ်ဦးဖြစ်တဲ့ ရှမ်းတိုင်းရင်းသားများ ဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ် (SNLD) ဥက္ကဋ္ဌ ဦးစိုင်းညွန့်လွင်က CNI သတင်းဌာနနဲ့ အင်တာဗျူးမှာ လက်ရှိအခြေအနေကို ပကတိအတိုင်း ထင်ဟပ်စေတဲ့ သုံးသပ်ချက်တွေကို ပြောကြားခဲ့ပါတယ်။
“အားလုံးပြောနေတဲ့ “ဖက်ဒရယ်” ဆိုတဲ့ ဘုံရည်မှန်းချက်ရဲ့ ပဟေဠိ”
အခုချိန်မှာဆိုရင် လက်နက်ကိုင်တော်လှန်နေတဲ့ အဖွဲ့အစည်းတွေကအစ အုပ်ချုပ်သူတွေအထိ အားလုံးရဲ့ပါးစပ်ဖျားမှာ “ဖက်ဒရယ်ဒီမိုကရေစီ ပြည်ထောင်စု” ဆိုတဲ့ စကားလုံးက ရေပန်းစားနေပါတယ်။
ဒါဟာ ထူးဆန်းတယ်လို့ ဆိုရမှာပါ။ ဦးစိုင်းညွန့်လွင် ထောက်ပြသွားသလိုပဲ၊ ပြဿနာဖြစ်နေကြတဲ့ အုပ်စုတွေအားလုံးက တူညီတဲ့ ရည်မှန်းချက်တစ်ခုတည်းကို ပြောနေကြပေမဲ့ အဲ့ဒီရည်မှန်းချက်အပေါ်မှာ အတူတကွ လက်မှတ်ထိုးထားတဲ့ သဘောတူညီချက်မျိုး လုံးဝမရှိသေးဘူးဆိုတာကတော့ ပိုပြီးထူးဆန်းတဲ့ အချက်ပါပဲ။ “
ဦးတည်ချက်တူကြသူချင်း ပြန်တိုက်နေကြသလိုပဲ” ဆိုတဲ့ သူ့ရဲ့ စကားက လက်ရှိ မြန်မာ့နိုင်ငံရေးရဲ့ ရှုပ်ထွေးမှုကို ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း ပုံဖော်လိုက်တာပါပဲ။ လိုချင်တာတူရဲ့သားနဲ့ ဘာလို့ သဘောတူညီမှု မတည်ဆောက်နိုင်ရတာလဲဆိုတဲ့ မေးခွန်းက အဓိကအချက် ဖြစ်နေပါတယ်။
“ရွေးကောက်ပွဲက တကယ်ပဲ ထွက်ပေါက်လား”
စစ်ကောင်စီဘက်ကတော့ ရွေးကောက်ပွဲကို နိုင်ငံရေးထွက်ပေါက်အဖြစ် ပုံဖော်ဖို့ ကြိုးစားနေပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ဦးစိုင်းညွန့်လွင်ကတော့ ဒီအပေါ်မှာ ပြတ်ပြတ်သားသား သုံးသပ်ပါတယ်။ အခုကျင်းပမယ့် ရွေးကောက်ပွဲကို အောင်မြင်အောင်လုပ်နိုင်ရုံနဲ့ ဒီမိုကရေစီပြန်ရပြီ၊ ဖက်ဒရယ်ပြည်ထောင်စု တည်ဆောက်နိုင်ပြီလို့ ပြောတာဟာ “စည်းလွတ်ဝါးလွတ် ပြောဆိုတာပဲ” လို့ သူက ဆိုပါတယ်။
ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ အဓိက အတိုက်အခံအင်အားစုကြီးတွေ မပါဝင်နိုင်အောင် ကန့်သတ်ထားပြီး၊ တစ်နိုင်ငံလုံး တည်ငြိမ်အေးချမ်းမှုမရှိသေးတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ကျင်းပတဲ့ ရွေးကောက်ပွဲဟာ ဘယ်လိုမှ လွတ်လပ်ပြီး တရားမျှတမှု ရှိနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။
ဒါဟာ နိုင်ငံရေးပြဿနာကို ဖြေရှင်းတာမဟုတ်ဘဲ အပေါ်ယံ ကုစားသလို ဖြစ်နေမှာကို နားလည်သူတိုင်း သိကြတယ်လို့ သူက ထောက်ပြခဲ့ပါတယ်။
“စစ်ရေးကို “ချို”၊ နိုင်ငံရေးကို “ပို” ရန် လိုအပ်နေပြီ”
လက်ရှိမှာတော့ ကျွန်တော်တို့ တိုင်းပြည်က စစ်ရေးလမ်းကြောင်းပေါ်မှာပဲ အရှိန်အဟုန်နဲ့ ခရီးနှင်နေပါတယ်။
နိုင်ငံရေးနည်းလမ်းနဲ့ အဖြေရှာဖို့ဆိုတဲ့ စကားသံတွေက တဖြည်းဖြည်း တိုးဝိုင်းသွားပြီး လက်နက်သံတွေက ပိုကျယ်လောင်လာနေပါတယ်။
ဦးစိုင်းညွန့်လွင်က “လက်နက်ကိုင်တိုက်ပွဲအပြင် နိုင်ငံရေးတိုက်ပွဲကိုလည်း ဖော်ဆောင်နိုင်ဖို့လိုတယ်” လို့ အလေးအနက် ပြောပါတယ်။ စစ်ရေးကို လျှော့ချပြီး နိုင်ငံရေးကို ပိုအားစိုက်ဖို့ လိုအပ်နေပြီဆိုတာကို သူက မီးမောင်းထိုးပြခဲ့တာပါ။
ဒါပေမဲ့ အခက်အခဲအကြီးကြီးတစ်ခု ရှိနေပါတယ်။ အဲ့ဒါကတော့ အပြန်အလှန် မုန်းတီးမှုတွေ အလွန်အမင်း ကြီးထွားနေတာပါပဲ။ ဒီလိုအချိန်မှာ “စကားပြောကြပါ၊ ဆွေးနွေးကြပါ” လို့ ဝင်ပြောလိုက်တာနဲ့ အဲ့ဒီလူဟာ သစ္စာဖောက်၊ ဒလန်အဖြစ် သတ်မှတ်ခံရပြီး “သေဒဏ်ပေးသလို ဝိုင်းပြီး မိုးမွှန်အောင် ဆဲရေးဆန့်ကျင်ကြတာမို့ ဘယ်သူမှ ဝင်မပြောရဲကြတော့ဘူး” ဆိုတဲ့ အချက်ဟာ တကယ့်ကို နာကျင်စရာကောင်းတဲ့ အမှန်တရားတစ်ခုပါ။
နိဂုံးချုပ်အနေနဲ့…
ဒါဆိုရင် မြန်မာပြည်အတွက် တကယ့်ထွက်ပေါက်က ဘာလဲ။ ဦးစိုင်းညွန့်လွင်ရဲ့ သုံးသပ်ချက်တွေအရတော့ အဖြေက ရှင်းပါတယ်။ ရွေးကောက်ပွဲတစ်ခုတည်းနဲ့တော့ ဒီနွံထဲကနေ ရုန်းထွက်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ တစ်ဖက်နဲ့တစ်ဖက် အပြတ်ချေမှုန်းမယ်ဆိုတဲ့ စစ်ရေးနည်းလမ်းကလည်း တိုင်းပြည်ကို ပြာပုံဘဝရောက်အောင် တွန်းပို့နေတာပါပဲ။
တကယ့်တကယ် လိုအပ်နေတာကတော့ ဘယ်လောက်ပဲ ခက်ခဲပါစေ၊ ဘယ်လောက်ပဲ အမုန်းတရားတွေ ကြီးမားနေပါစေ “အမျိုးသားရင်ကြားစေ့ရေး” ဆိုတဲ့ နိုင်ငံရေးနည်းလမ်းပါပဲ။
ပဋိပက္ခမှာ ပါဝင်ပတ်သက်နေသူအားလုံး စားပွဲဝိုင်းမှာထိုင်ပြီး ညှိနှိုင်းဆွေးနွေးဖို့ကလွဲလို့ တခြားနည်းလမ်းမရှိတော့ဘူးဆိုတာကို သူက ညွှန်ပြနေပါတယ်။
ဒီစကားသံကို အားလုံးက မျက်ကွယ်ပြုထားသရွေ့တော့ ကျွန်တော်တို့ တိုင်းပြည်ဟာ “နာပြီးရင်း နာနေရဦးမှာ” သေချာပါတယ်လို့ပဲ ကောက်ချက်ချရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။
Photo/ Source: CNI သတင်းဌာနနှင့် SNLD ဥက္ကဋ္ဌ စိုင်းညွန့်လွင်၏ အင်တာဗျူး
