စစ်ကောင်စီ (SAC) က လွတ်လပ်သောမီဒီယာများအား “အမျိုးသားလုံခြုံရေးခြိမ်းခြောက်သူ” အဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်းသည် အာဏာရှင်စနစ်၏ စံပြုနှိပ်ကွပ်မှုမူဝါဒကို ထင်ဟပ်စေသည်။
ဤသို့သတ်မှတ်ချက်များသည် စစ်တပ်၏ လူ့အခွင့်အရေးချိုးဖေါက်မှုများ၊ အာဏာသိမ်းမှုကို ဝေဖန်သောအသံများကို ဖုံးကွယ်ရန် နိုင်ငံတော်လုံခြုံရေးကို လက်နက်တစ်ခုအဖြစ် အလွဲသုံးစားပြုခြင်းသာဖြစ်သည်။
*စစ်ကောင်စီ၏ တရားဥပဒေစိုးမိုးရေးသည် လက်နက်ကိုင် တိုက်ခိုက်မှုများနှင့် သတင်းမီဒီယာလွတ်လပ်ခွင့်ကို တမင်တကာ ရောထွေးကာ ဝေဖန်သူများအား “အကြမ်းဖက်သမား” ဟု စွပ်စွဲသည်။
ဤသည်မှာ အာဏာရှင်များ အစဉ်အလာကဲ့သို့ ဥပဒေကို နိုင်ငံရေးလက်နက်အဖြစ် အသုံးချပြီး ပြည်သူ့အသံများကို နှိမ်နင်းခြင်းသာဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် PDF နှင့် လူမျိုးစုလက်နက်ကိုင်အုပ်စုများကို သတင်းဌာနများနှင့် တန်းတူထားခြင်းသည် မတရားသော ယုတ္တိမဲ့ နှိုင်းယှဉ်မှုတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။
*သတင်းသမားများအပေါ် စနစ်တကျညှင်းပန်းနှိပ်စက်မှု
အာဏာသိမ်းပြီးနောက် သတင်းသမား ၁၇၀ ကျော်ဖမ်းဆီးခံရပြီး ၅ ဦးအထိ အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။ ယခုအခါ သတင်းသမားများအား “အကြမ်းဖက်ပုဒ်မ” များဖြင့် နှစ်ရှည်ထောင်ဒဏ်များ ချမှတ်နေခြင်းသည် စစ်ကောင်စီ၏ လွတ်လပ်သောသတင်းအချက်အလက် ဖလှယ်မှုကို ကြောက်လန့်နေကြောင်း သက်သေပြနေသည်။ ဥပမာအားဖြင့်၊ မိုးကြိုးမုန်တိုင်းဘေးသတင်းဖော်ပြခဲ့သော ကိုစိုင်းဇော်သိုက်အား ထောင်ဒဏ် ၂၀ နှစ် ချမှတ်ခြင်းသည် လူသားချင်းစာနာထောက်ထားမှုဆိုင်ရာ သတင်းများကိုပင် ဖိနှိပ်နေကြောင်း ဖော်ပြသည်။
*မီဒီယာလွတ်လပ်ခွင့်ကို စနစ်တကျဖျက်သိမ်းခြင်း
၂၀၂၁ မတ်လတွင် Myanmar Now၊ DVB၊ 7 Day အပါအဝင် လွတ်လပ်သောမီဒီယာ ၁၀ ခုကျော်အား လိုင်စင်ရုပ်သိမ်းခဲ့သည်။ ယင်းသတင်းဌာနများသည် စစ်တပ်၏ လူအများစုလက်မခံနိုင်သော သတ်ဖြတ်မှုများ (ဥပမာ – လမ်းပေါ်ဆန္ဒပြမှုများကို ပစ်ခတ်နှိမ်နင်းခြင်း) ကို မြင်သာစွာ ဖော်ထုတ်ခဲ့သည့်အတွက် ချေမှုန်းခံခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် SAC က ဖွဲ့စည်းထားသော “မြန်မာနိုင်ငံသတင်းမီဒီယာကောင်စီ” ကို စစ်တပ်နှင့်နီးစပ်သူများက ဦးဆောင်နေခြင်းသည် လွတ်လပ်မှုမရှိသော မီဒီယာစနစ်ကို အတင်းအကျပ်သွပ်သွင်းခံနေရကြောင်း ထင်ဟပ်သည်။
*နိုင်ငံတကာစံနှုန်းများနှင့် ဆန့်ကျင်နေမှု
စစ်ကောင်စီ၏ ဤလုပ်ရပ်များသည် ကုလသမဂ္ဂ၏ လွတ်လပ်စွာထုတ်ဖော်ပြောဆိုခွင့်ဆိုင်ရာ အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာစံနှုန်းများကို ကြီးမားစွာချိုးဖောက်နေသည်။
သတင်းသမားများအား ဖမ်းဆီးညှဉ်းပန်းခြင်း၊ ဥပဒေကို နိုင်ငံရေးလက်နက်အဖြစ်အသုံးပြုခြင်းတို့သည် ဒီမိုကရေစီနှင့် လူ့အခွင့်အရေးကို စိတ်ဝင်စားသည်ဟု ကြွေးကြော်သော နိုင်ငံတကာအသိုင်းအဝိုင်း၏ ပျက်ကွက်မှုကိုလည်း ထောက်ပြနေသည်။
အချုပ်အားဖြင့် စစ်ကောင်စီ၏ မီဒီယာဖိနှိပ်မှုများသည် နိုင်ငံတွင်းငြိမ်းချမ်းရေးနှင့် ဖက်ဒရယ်ဒီမိုကရေစီအတွက် လမ်းကြောင်းပိတ်နေသည့်အပြင်၊ ပြည်သူ့အသံများကို အကြမ်းဖက်ဖြိုခွင်းရန် ကြိုးပမ်းမှုများသာဖြစ်သည်။ ဤအခြေအနေတွင် နိုင်ငံတကာက စစ်ကောင်စီအား ဖိအားပေးမှုများ တိုးမြှင့်ရန်နှင့် မြန်မာပြည်သူများ၏ လွတ်လပ်ခွင့်ကို အသိအမှတ်ပြုရန် လိုအပ်နေပြီဖြစ်သည်။
